Ελληνική κρίση & περίεργες συμπτώσεις : Goldman Sachs, Fitch, Moody’s, S&P, ΧΑ

Xρονικο ενος θανατου....της Ελλάδας

Τρίτη, 08 Ιούνιος 2010 23:28

Αναδημοσιευση απο το : http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/--a----goldman-sachs-fitch-moodys-sap--2010060824223/

Στο διεθνές τραπεζοκεντρικό οικονομικό σύστημα, τα κράτη, μάλλον, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να μάθουν καλά τη διάκριση μεταξύ χρηματιστηριακής και πραγματικής οικονομίας αλλά και τους πολύπλοκους τρόπους που αυτές οι δύο συνδέονται μεταξύ τους. Η Ελλάδα προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το διφυές σύστημα από ιδρύσεως του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1821 και το πετυχαίνει άλλοτε με μεγαλύτερη και άλλοτε με μικρότερη επιτυχία. Το μυστικό έγκειται στην αναγνώριση και την κατανόηση των αδυναμιών του συστήματος ώστε να μπορέσει να γίνει όσο το δυνατόν σωστότερη εκμετάλλευση τους αλλά και στη συνειδητοποίηση της εγγενούς αδυναμίας των κρατών, τουλάχιστον των περισσότερων εξ αυτών, να κινηθούν εναντίον του είτε να προσπαθήσουν να το παρακάμψουν. Όσο περισσότερο πλησιάζουμε στο σήμερα τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάπτυξη της χρηματιστηριακής οικονομίας και η επιρροή της στην πραγματική οικονομία. Και όπως και στην μία έτσι και στην άλλη, υπάρχουν μονοπώλια, ολιγοπώλια και καρτέλ, δηλαδή συσσωματώσεις δυνάμεων που προσπαθούν, πάση θυσία, να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.

Goldman Sachs – Loyd Blankfein - Ελλάδα

Μία από τις ναυαρχίδες του διεθνούς τραπεζοκεντρικού συστήματος είναι η Goldman Sachs, εταιρία η οποία αποτελεί σύμβουλο πολλών κρατών ως προς το πώς θα κινηθούν μέσα στη χρηματιστηριακή οικονομία, με έναν από τους πελάτες της να είναι και η Ελλάδα. Ο Διοικητής της Goldman, Loyn Blankfein, είναι στενός φίλος του νυν διοικητή της FED Ben Bernanke, ο οποίος υπήρξε μέντορας και επιβλέποντας καθηγητής στη διδακτορική του διατριβή στο Harvard ενώ και οι δύο είναι μέλη της λέσχης Bilderberg. Η δήλωση του σε συνέντευξη του το 2010 πως όταν κερδοσκοπεί ‘επιτελεί το έργο του Θεού’ προκάλεσε ποικίλα σχόλια στα μεγαλύτερα διεθνή ΜΜΕ.

Το 2000 η Ελλάδα με τη βοήθεια της Goldman, συμφώνησε σε ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης (‘Αριάδνη’), το οποίο ανανεώθηκε με νέους όρους το 2001 και κατέληξε σε ένα δεύτερο πρόγραμμα (‘Αίολος’) που εξασφάλιζε χρήματα για την χώρα με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων από τη χρήση αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών. Η φύση του χρηματιστηριακού αυτού προϊόντος δανεισμού ήταν τέτοια, που παρουσίαζε το δανεισμό ως πώληση κάνοντας εφικτή την αποφυγή του συνυπολογισμού του δανείου στα κρατικά έξοδα και επιτρέποντας την εμφάνιση μικρότερου κρατικού ελλείμματος από το πραγματικό. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στη χώρα να παρακάμψει το βασικό κριτήριο του Μάαστριχ για μέγιστο ποσοστό ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ, επιτρέποντας, έτσι, την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ (παρά το γεγονός ότι δεν πληρούνταν το δεύτερο κριτήριο ένταξης που έθετε το 60% ως όριο χρέους ως προς ποσοστό του ΑΕΠ αφού αυτό ξεπερνούσε το 100% στην περίπτωση της Ελλάδας). Παρόμοια προϊόντα χρησιμοποίησε και η Ιταλία και πιθανόν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η συμφωνία Ελλάδας – Goldman ήταν νόμιμη όταν συνήφθη αλλά ένας ευρωπαϊκός νόμος που ψηφίστηκε το 2004 την έκανε, στην πορεία, εν δυνάμει παράνομη με βάση το Κοινοτικό Δίκαιο. Το 2005 η Goldman πούλησε αυτό το χρηματιστηριακό προϊόν στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας η οποία το κράτησε μέχρι το 2008 όταν η διεθνής κρίση οδήγησε στην κατακόρυφη μείωση της ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα, κάνοντας την ΕΤΕ να αναζητήσει τρόπο να το χρησιμοποιήσει ως ενέχυρο προκειμένου να δανειστεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Με τη βοήθεια της Goldman ιδρύθηκε μία εταιρία (‘Τίτλος’) στην οποία μεταφέρθηκε το προϊόν και η ΕΤΕ εξασφάλισε τα ομόλογα που εξέδωσε η Τίτλος, τα οποία και παραχώρησε στην ΕΚΤ αντλώντας σε αντάλλαγμα δανειακά κεφάλαια.

Το ναυάγιο της πρότασης για νέα συμφωνία

Στα μέσα του Οκτωβρίου του 2009 η Goldman πρότεινε στην Ελλάδα τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού προϊόντος το οποίο θα διευκόλυνε, σε σημαντικό βαθμό, την κάλυψη των τεράστιων δανειακών της αναγκών για το υπόλοιπο του 2009 και για το 2010, δεδομένου ότι στο διάστημα αυτό έληγαν παλαιότερα ομόλογα πολύ μεγάλης αξίας. Ωστόσο η πρόταση Goldman δε βρήκε θερμή ανταπόκριση από την ελληνική πλευρά (πληροφορίες από αξιόπιστη ελληνική πηγή). Λίγες ημέρες αργότερα η εταιρία πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch, υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας σε Α- από Α, σπρώχνοντας την στα όρια της εξόδου της από την ‘Α εθνική’ κατηγορία πιστοληπτικής βαθμολογίας. Παράλληλα, στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης καταγράφηκαν μαζικές πωλήσεις της μετοχής της ΕΤΕ οι οποίες μεταφέρθηκαν και στο ΧΑ, οδηγώντας το σε σημαντική πτώση ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν οι τιμές των ελληνικών CDS, μειώθηκαν οι τιμές των ελληνικών ομολόγων και αυξήθηκε το επιτόκιο και κατά συνέπεια το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.

Στις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου μία αποστολή της Goldman έφτασε στην Αθήνα με σκοπό να μεταπείσει την ελληνική πλευρά και να κλείσει τη νέα συμφωνία χρηματιστηριακού δανεισμού, στην οποία περιλαμβάνονταν πρόταση για λήψη κεφαλαίων από την Τράπεζα της Κίνας με αντάλλαγμα μερίδιο στην ΕΤΕ αλλά και τον ΟΣΕ (πληροφορίες από Financial Times και Der Spiegel και από αξιόπιστες πηγές σε Ελλάδα και εξωτερικό). Όσο οι διαπραγματεύσεις ήταν σε εξέλιξη η τιμή της ΕΤΕ στη Νέα Υόρκη άρχισε να αυξάνεται προκαλώντας άνοδο και στο ελληνικό χρηματιστήριο. Ταυτόχρονα σταμάτησε και η πίεση στην αγορά ομολόγων και CDS. Οι διαπραγματεύσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία με την ελληνική πλευρά να απορρίπτει την πρόταση Goldman οριστικά.

Χρηματιστηριακός / χρηματοπιστωτικός πόλεμος εναντίον της Ελλάδας

Την επομένη, σχεδόν, της απόρριψης της συμφωνίας καταγράφηκαν αθρόες πωλήσεις μετοχών της ΕΤΕ στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης αλλά και μετοχών της ALPHA, της Eurobank και τελικά συνολικά του τραπεζικού κλάδου του ΧΑ, ενώ οι τιμές των CDS απογειώθηκαν, οι τιμές των ελληνικών ομολόγων βούλιαξαν και τα επιτόκια δανεισμού πήραν την ανιούσα οδηγώντας την Ελλάδα όλο και πιο κοντά στην αδυναμία αναχρηματοδότησης του χρέους της.

Στις 12 Δεκεμβρίου η Fitch προχώρησε σε νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας βαθμολογώντας την με BBB+ και οδηγώντας την έτσι εκτός Α εθνικής κατηγορίας στην αγορά ομολόγων, ενώ το χτύπημα έγινε ακόμη πιο σημαντικό καθώς η Fitch δήλωσε πως επόμενες υποβαθμίσεις ήταν πιθανές. Στο χορό των υποβαθμίσεων μπήκαν οι άλλοι δύο γίγαντες πιστοληπτικής αξιολόγησης, S&P και Moody’s, υποβαθμίζοντας την Ελλάδα μέσα στο Δεκέμβριο και προκαλώντας έτσι ένα γενικό ξεπούλημα των κρατικών ομολόγων της και πυροδοτώντας την απογείωση του κόστους δανεισμού της.

Ακολούθησε νέα υποβάθμιση της Ελλάδας, τον Απρίλιο του 2010, σε BBB- από τη Fitch, η οποία σήμανε και τυπικά τη χρηματοπιστωτική πτώχευση της χώρας προκαλώντας ένα νέο, βάναυσο, γύρο πωλήσεων των ελληνικών ομολόγων από επενδυτικά ταμεία σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και την κλιμάκωση του κερδοσκοπικού παιχνιδιού εις βάρος της.

Neuberger Berman – Goldman - XA – αγορά CDS – αγορά ομολόγων

Μία από τις πρώτες εταιρίες που ξεπούλησαν την ΕΤΕ στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 ήταν Neuberger Berman, (συμφερόντων Rothschild), η οποία πούλησε 1,7 εκ μετοχές από τον Οκτώβριο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους.

Στο ίδιο διάστημα του 2009 αλλά και κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου του 2010, η Goldman, επένδυε στο ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας τόσο μέσω της αγοράς ομολόγων όσο και μέσω της αγοράς CDS (πληροφορίες από διεθνή και γαλλικό τύπο και από συνέντευξη γάλλου τραπεζίτη στον κλάδο επενδύσεων).

Σύμφωνα με στοιχεία για την αγορά CDS σε πολλές περιπτώσεις το 75% του όγκου συναλλαγών σε αυτά, στο κρίσιμο διάστημα Οκτωβρίου 2009 – Απριλίου 2010, γινόταν μέσω 6 μεγάλων παικτών με τον μεγαλύτερο αυτών να είναι η Goldman Sacks.

Οι 2 μεγαλύτεροι διεθνείς επενδυτές στο ΧΑ – οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης – Goldman

Black Rock

Κύρια μέτοχος στην Goldman είναι η Black Rock, επενδυτική εταιρία του ομίλου Blackstone, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της οποίας μέχρι τις 14 Ιουλίου 2008 ήταν ο Lord Nathaniel Charles Jacob Rothschild ο οποίος παραιτήθηκε αφήνοντας ως διευθύνοντα σύμβουλο στην εταιρία τον Randall Rothschild. Με υπό διαχείριση κεφάλαια που αγγίζουν τα 3,5 τρις δολάρια και με το ύψος του χαρτοφυλακίου για το οποίο παρέχει επενδυτικές συμβουλές να ξεπερνά τα 9 τρις δολάρια, πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες, (αν όχι τη μεγαλύτερη) διεθνείς επενδυτικές εταιρίες.

Η Black Rock τυχαίνει να είναι και ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ με θέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδας, στην ΕΤΕ, την EFG Eurobank Ergasias και την Εμπορική.

Τυχαίνει, επίσης, να είναι βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P. Ακόμη, αξιωματούχοι της κατείχαν υψηλά αξιώματα ή ήταν συνδεδεμένοι με τους τρεις βασικούς οίκους αξιολόγησης με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Richard H. Jenrette, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Blackstone (μητρικής της Black Rock) και πρώην διευθυντής της The McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard & Poor's.

Έτσι, η Black Rock είναι παράλληλα:

- ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ

- βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs

- βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P

Norges Bank Investment

Πρόκειται για επενδυτικό σχήμα της Κεντρικής Τράπεζας της Νορβηγίας, το οποίο είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο και ο μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ με θέσεις σε 41 ελληνικές εταιρίες μεταξύ των οποίων η Πειραιώς, η Alpha, η ΔΕΗ και η EFG Eurobank Ergasias, ενώ είναι από τους μεγαλύτερους μετόχους της ΕΤΕ. Επενδυτικός σύμβουλος της εταιρίας είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A. Το επενδυτικό αυτό σχήμα της Norges είναι από τα πλέον αμφιλεγόμενα καθώς έχει επενδύσεις, μεταξύ άλλων, σε εταιρίες όπλων, πυρηνικών κλπ. Πρόσφατα και μετά από σκάνδαλο εξαιρέθηκαν από το χαρτοφυλάκιο του μερικές εταιρίες, κυρίως τσιγάρων, ωστόσο παρέμειναν πολλές που το διατηρούν στην κατηγορία των αμφιλεγόμενων κεφαλαίων.

Η Norges Bank Investment τυχαίνει να είναι παράλληλα:

- ο μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής του ΧΑ

- σημαντικός μέτοχος της Goldman

- μεγαλομέτοχος της εταιρίας πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch.

Fidelity

H Fidelity είναι ένας από τους μεγαλύτερους (αν όχι ο μεγαλύτερος) μέτοχος της εταιρίας πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s. Ο Bill Rothschild είναι ο senior vice president της Fidelity.

Αποφάσεις των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης & εσωτερική πληροφόρηση

Έτσι οι νο1 και νο2 διεθνείς επενδυτές στο ΧΑ τυχαίνει να είναι παράλληλα και μεγαλομέτοχοι στη Goldman αλλά και μεγαλομέτοχοι στους 3 βασικούς οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, ενώ έχουν ισχυρούς δεσμούς με την τραπεζική δυναστεία Rothschild. Επιπλέον, ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους της Moody’s, η εταιρία Fidelity, έχει στον τιμόνι της ένα μέλος της οικογένειας Rothschild.

Από τα παραπάνω συνεπάγεται πως οι Goldman, Black Rock, Norges και Rothschild είναι πολύ πιθανό να είχαν τη δυνατότητα να γνωρίζουν για τις υποβαθμίσεις της Ελλάδας πριν αυτές δημοσιευτούν και μπορούσαν, έτσι, να εκμεταλλευτούν αυτή την εσωτερική πληροφόρηση κερδοσκοπώντας στο ΧΑ και στην αγορά CDS και ομολόγων. Αν κάτι τέτοιο συνέβη, που είναι πολύ πιθανό, τότε πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στη χρηματιστηριακή ιστορία.

Ακόμη, οι παραπάνω δεσμοί δίνουν στην πρόταση της Goldman στην Ελλάδα μία άλλη διάσταση, καθώς φαίνεται η Goldman να είχε τη δυνατότητα να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο ‘πακέτο’ προστασίας της χώρας από την κρίση, με τη δύναμη να στηρίξει το χρηματιστήριο και την αγορά ομολόγων, να επηρεάσει τις βαθμολογίες των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης αλλά και να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας. Με τον ίδιο τρόπο, ωστόσο, φαίνεται να είχε και τη δύναμη να προκαλέσει μία πανίσχυρη χρηματιστηριακή / χρηματοπιστωτική επίθεση εναντίον της Ελλάδας, η οποία και κατέληξε στη χρηματοπιστωτική της πτώχευση με τις συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε.

Οι εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης κατηγορούμενες σε Ευρώπη και ΗΠΑ – η Goldman στο εδώλιο στις ΗΠΑ

Είναι, επίσης, ενδιαφέρον, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στραφεί εναντίον των εταιριών πιστοληπτικής αξιολόγησης επιδιώκοντας τη δημιουργία ενός αντίστοιχου ευρωπαϊκού οργανισμού, θεωρώντας πως η αξιοπιστία τους έχει βλαφθεί ανεπανόρθωτα τα τελευταία χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή στις ΗΠΑ, οι εταιρίες κατηγορούνται για το ρόλο τους στην κρίση της αγοράς κατοικίας που οδήγησε στην κατάρρευση της αλλά και στη δημιουργία της διεθνούς τραπεζικής κρίσης, καθώς μέχρι τελευταία στιγμή βαθμολογούσαν τα τοξικά ομόλογα με άριστη τιμή επιτρέποντας σε εταιρίες όπως η Goldman να πουλήσουν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτά σε ανυποψίαστους επενδυτές κερδίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια.

Ακόμη οι εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης ταλανίζονται από μία σειρά σκανδάλων και κατηγοριών, οι οποίες ξεκινούν από εσκεμμένες παραλείψεις δημοσίευσης κρίσιμων για το κοινό πληροφοριών για διάφορες εταιρίες και φτάνουν μέχρι της κατηγορίες για εκβιασμό. Τέλος, το Μάιο του 2010 οι εταιρίες ελέγχονται από την χρηματιστηριακή επιτροπή ελέγχου των ΗΠΑ ως προς το ρόλο τους στην κρίση ενώ ένα νέο σκάνδαλο είναι εν τη γενέσει του, το οποίο έχει να κάνει με την ευνοϊκή αξιολόγηση δήμων και πολιτειών των ΗΠΑ που στην πραγματικότητα βρίσκονται στα όρια της πτώχευσης.

Την ίδια στιγμή ένα νέο σκάνδαλο που συνδέει την Goldman με τον Paulson (ένας από τους 4 βασικούς υπόπτους για την επίθεση στο ευρώ, σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ) έχει οδηγήσει την εταιρία στο εδώλιο του κατηγορουμένου στις ΗΠΑ, φανερώνοντας σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί αυτή και οι συνεργάτες της προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.

Πάνος Παναγιώτου - διευθυντής ΕΚΤΑ - 3FVIP.com

Η νέα ιστορία.....

Αν και δεν είμαι οπαδός του κου Πλεύρη ωστόσο αυτο που παραθέτω εδω, το προσυπογράφω !!!!

Πέμπτη, 03 Ιούνιος 2010 07:29

Ο Κωνσταντίνος Πλεύρης απαντά σε Δραγώνα και Διαμαντοπούλου

Επιθυμών να συμβάλω στη νέα κατεύθυνσι του σχολικού βιβλίου ιστορίας με σκοπό να αμβλυνθούν οι Ελληνικές ακρότητες για τους Τούρκους, στα πλαίσια της συνεργασίας μεταξύ των δύο λαών, σας αποστέλλω ωρισμένας γενικάς απόψεις μου. Ας αρχίσουμε από το 1453. Εκείνη την εποχή παρουσιάσθηκαν στην πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας οι Τούρκοι. Αυτοί ήσαν ανέκαθεν ένας ειρηνικός και φιλήσυχος λαός. Βασική απασχόλησίς τους ήσαν τα γράμματα και οι τέχνες. Η συμβολή τους στον ανθρώπινο πολιτισμό υπήρξε και παραμένει σημαντική. Αν δεν υπήρχαν οι Τούρκοι, δεν θα είχαμε φιλοσοφία, γλυπτική, αρχιτεκτονική, αθλητισμό κ.τ.κ. Οι Τούρκοι διέπρεψαν επίσης στην λογοτεχνία. Μεγάλοι Τούρκοι διέπρεψαν επίσης στην λογοτεχνία. Μεγάλοι Τούρκοι τραγικοί ήσαν Μεχμετύλος, ο Μουσταφλής, ο Χασανίδης κ.ά. Σπουδαία υπήρξε προσέτι η συμβολή των Τούρκων στις επιστήμες, όπως στα μαθηματικά, στην γεωμετρία, στην ιατρική κ.τ.λ. Επιφανέστερος Τούρκος ιατρός, που από πολλούς θεωρείται ιδρυτής της ιατρικής ήταν ο Αχμετλιός και φυσικά πρέπει να αναφέρουμε, ότι απ' όπου επέρασαν οι Τούρκοι άφησαν απαράμιλλα δείγματα του πολιτισμού τους, όπως θέατρα, στάδια, βιβλιοθήκας κ.τ.λ. Βέβαια και οι Έλληνες έκτισαν δύο-τρία θέατρα, όπως της Εφέσου, που όμως δεν συγκρίνεται με τα τουρκικά και δι' αυτό οι Τούρκοι εκεί δεν δίδουν παραστάσεις δραμάτων, αλλά οργανώνουν καμηλοδρομίες. Αξιοσημείωτα είναι και τα ήθη των Τούρκων, τα οποία χαρακτηρίζονται από αγάπη προς τον συνάνθρωπο, πραότητα, καλωσύνη, με συνέπεια να επικρατήση η φράσις «έγινε Τούρκος», που σημαίνει ευγενέστατη συμπεριφορά. Ένας τέτοιος ανώτερος λαός δεν μπορούσε να περάση απαρατήρητος από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Μόλις τους είδε, αναχώρησε από τα φτωχά ανάκτορά του και επισκέφθηκε την πλούσια σκηνή του Μωάμεθ. Με επιμονή του ζήτησε να τον φιλοξενήση στην Πόλη και στην Ελλάδα. Ήταν μία μοναδική ευκαιρία να εκπολιτισθούν οι Έλληνες, από την επαφή τους, με τους Τούρκους. Ο Μωάμεθ στην αρχή δεν ήθελε, διότι εφοβείτο μήπως οι Τούρκοι, που θα εγκατασταθούν στις Ελληνικές πόλεις, χάνουν τα πνευματικά τους ενδιαφέροντα. Τελικά, υπεχώρησε και αποφάσισε να παραμείνουν στις Ελληνικές χώρες όχι για πολύ καιρό μόνο για τετρακόσια χρόνια. Τις άριστες σχέσεις Ελλήνων-Τούρκων διαταράξανε κάποιοι Έλληνες ακραίοι. Αυτοί ήσαν διάφοροι ξενοφοβικοί και ρατσιστές, όπως ο Ρήγας που κυκλοφόρησε μάλιστα και βιβλίο («Θούριος») στο οποίο προσέβαλε τους Τούρκους ως Έθνος και διέγειρε φυλετική διάκρισι και μίσος κατά των Τούρκων. Ευτυχώς, οι εκπρόσωποι ενός Παρατηρητηρίου συμφωνιών εμήνυσαν τον Ρήγα για ρατσισμό κ.τ.λ. Τελικά, τον σκότωσαν, διότι τότε λειτουργούσε η υπέροχη οθωμανική δικαιοσύνη, όχι όπως τώρα, που οι ρατσιστές αθωώνονται.

Ζούσαμε αγαπημένοι
Έτσι, φθάνουμε στο 1821. Τότε, αρκετά τυχοδιωκτικά ακραία στοιχεία σαν τους Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Νικηταρά κ.τ.λ. μαζί με φασιστικές ομάδες της εποχής βιαιοπραγούσαν εναντίον των φιλησύχων Τούρκων και τους ζητούσαν να φύγουν από την Ελλάδα, στην οποίαν τόσα πολλά προσφέρανε. Οι Τούρκοι, εκ φύσεως ήπιοι χαρακτήρες, αποφάσισαν να φύγουν. Αλλά συνάντησαν την αντίδρασι του Ελληνικού λαού, που ξεχύθηκε στους δρόμους για να τους εμποδίση, διότι ο Ελληνικός λαός αγαπούσε βαθειά τους Τούρκους και τους ευγνωμονούσε για την ευημερία των Ελλήνων. Μεγάλοι ιστορικοί, όπως ο Ισμέτ Σκατά, περιγράφουν συγκινητικές στιγμές αποχωρισμού Ελλήνων-Τούρκων. Στην Ήπειρο οι κάτοικοι δεν άντεχαν τον χωρισμό και γνωρίζουμε όλοι, ότι πολλές γυναίκες του Ζαλόγγου πέσανε στον γκρεμό, διότι δεν είχε νόημα η ζωή τους δίχως Τούρκους. Στο Μεσολόγγι οι Έλληνες προσφέρανε τα σπίτια τους στους Τούρκους για να μείνουν και κάποιοι να φύγουν. Είναι η γνωστή έξοδος του Μεσολογγίου. Ωστόσον, οι ακραίοι, φασίστες, ακροδεξιοί, ρατσιστές, αντισημίτες κ.ά. δημιουργούσαν συνεχώς προβλήματα με τον εθνικισμό και τον φανατισμό τους. Μάλιστα, ένας - αν δεν με απατά η μνήμη λεγότανε Αθανάσιος Διάκος - σ' επίδειξι ρατσισμού και εθνικισμού καυχιότανε, ότι «Γραικός γεννήθηκα και γραικός θα πεθάνω». Αφού οι Τούρκοι είδαν, ότι υπήρχαν Έλληνες που δεν τους θέλουν, σηκώθηκαν και έφυγαν. Όμως, οι ακραίοι δεν ησυχάσανε. Υποδαυλίσανε επαναστάσεις και το 1912 ανάγκασαν τους Τούρκους να φύγουν και από την υπόλοιπη Ελλάδα. Και πάλι, οι εθνκιστές με τον φανατισμό που τους διέκρινε, εκστρατεύσανε εναντίον των Τούρκων στην Μικρά Ασία. Τελικά, το 1922 οι Τούρκοι με διπλωματικότητα και αβρότητα έπεισαν τους Έλληνες να αποχωρήσουν από την Μικρά Ασία. Τους διευκόλυναν να φύγουν από την Σμύρνη, αλλ' εκείνη την ημέρα απεργούσαν οι ναυτικοί και έγινε συνωστισμός στην παραλία. Από τότε, Έλληνες και Τούρκοι γείτονες και φίλοι, ζουν αγαπημένοι, ο ένας δίπλα στον άλλο. Μπορεί κάποιοι ακραίοι να φωνάζουν, αλλ' έχομεν την Διαμαντοπούλου, την Ρεπούση, την Δραγώνα, τον Ηρακλείδη, τον Φούφουτο κ.τ.λ. και προ παντός τον πρωθυπουργό μας, που σαν νέος Παλαιολόγος καλεί τους Τούρκους να έλθουν στην Χώρα, να φέρουν τον λαμπρό πολιτισμό τους, τα ήθη και έθιμά τους. Καθήκον των νέων γενεών είναι να φροντίσουν να αναπτυχθούν στενές σχέσεις Ελλάδος -Τουρκίας. Να αγαπάμε τους Τούρκους, διότι αλλοιώς δεν θα διαλυθή η Ελλάς.

ΚΟΙΝ: καν Διαμαντοπούλου
Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

Αναδημοσίευση : http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4431%3A2010-06-03-07-32-17&catid=98%3A2008-10-17-07-34-07&Itemid=285

Γερμανοί και σιδηρούς σταυρός!!!

Αγαπητοί φίλοι σύμφωνα με αρθρο στην εγκυκλοπαιδεια Wikipedia http://el.wikipedia.org/wiki/Γερμανικός_Σταυρός διάβασα κάτι που μου προξένησε εντύπωση. Παραθέτω απόσπασμα:

".....Η ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο τάξεων του Γερμανικού Σταυρού (Χρυσού και Αργυρού), όπως είναι φανερή απ' το διάταγμα, ήταν η εξής: Ο Χρυσός Γερμανικός Σταυρός απονεμόταν κυρίως για επίδειξη ανδρείας, ενώ ο Αργυρός Γερμανικός Σταυρός για εξαιρετικές διοικητικές επιδόσεις. [1]

Στρατιώτες και υπαξιωματικοί του Στρατού (Heer), της Αεροπορίας (Λούφτβαφε) και των Waffen-SS, – αλλά και προσωπικό συμμαχικών δυνάμεων – όλοι κάτοχοι του Σιδηρού Σταυρού Πρώτης Τάξεως (ή αυτού του 1914 με πόρπη του 1939), μπορούσαν να τιμηθούν με το Χρυσό Γερμανικό Σταυρό, πραγματοποιώντας έξι φορές κάποιες ενέργειες που κανονικά θα τους απέφεραν τον Σιδηρούν Σταυρό 1ης Τάξεως. Για τους αξιωματικούς ίσχυε το ίδιο, αλλά για οκτώ φορές. Τα κριτήρια για τον Αργυρό Γερμανικό Σταυρό ήταν παρόμοια, αλλά το μετάλλιο το οποίο θα απέφερε η πράξη ανδρείας ήταν σε αυτή την περίπτωση ο Πολεμικός Σταυρός της Τιμής 1ης Τάξεως. [1]........."
Το σημαντικό είναι το εξής. Οι Γερμανοί είχαν τέτοιου είδους οργάνωση ώστε να γνωρίζουν τον αριθμό των ανδραγαθιών του προσωπικού τους, ώστε όταν επιδιωκότανε ο ικανός αριθμός, τότε γινόταν και η απονομή στους δικαιούχους. Χωρίς να υπάρχει λόγος να κρίνω το δίκαιο η άδικο της απονομής αυτής καθεαυτής, ωστόσο κανει εντύπωση η οργάνωσή τους και η τάξη τους!!!!
Στα δικά μας τώρα. Εχουμε και λέμε. ΔΝΤ στη χώρα και οι ελεγκτές ρωτάνε πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε. Δεν τους λέμε γιατι απλά δεν ξέρουμε!!!!!! Ρωτάνε πόσοι είναι συμβασιούχοι.....και πάλι δεν τους λέμε γιατί δεν ξέρουμε!!!!

Συνέχεια...

Ρωτάει Ο Πωλ Τόμσον (Ελεγκτής)...

.......Πριμ παραγωγικότητας

"Εδώ βλέπουμε ένα κονδύλι για πριμ παραγωγικότητας σε δημοσίους
υπαλλήλους. Γιατί το πληρώσατε αφού οι στόχοι της αύξησης της
παραγωγικότητας, δεν επετεύχθησαν;", ρώτησαν.

Η απάντηση:

"Ξέρετε, δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι η προσπάθεια που κατεβλήθη για την
επιτυχία του στόχου ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη..."

Πόσοι απασχολούνται στο δημόσιο;

Η απάντηση:

"Τι ακριβώς εννοείτε; Γιατί έχουμε διάφορες κατηγορίες, και διαφορετικές
συμβάσεις εργασίας".

Ελεγκτές: "Εμείς απλώς θέλουμε τον αριθμό."

Έλληνες αξιωματούχοι: "Για τον συνολικό αριθμό δεν είαμστε έτοιμοι. Θα
μαζέψουμε τα στοιχεία και σε επόμενη συνάντηση θα σας ενημερώσουμε!"

Πόσους διεφθαρμένους υπαλλήλους έχετε πιάσει;

"Ξέρετε αυτά τα πράγματα άπτονται της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, οι δε
διαδικασίες είναι χρονοβόρες και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε
επακριβώς την εξέλιξη της κάθε υπόθεσης..."

Σ.Σ : Ο Πωλ Τόμσον έχει ελέγξει χώρες όπως η Κολομβία, η Ουκρανία καθώς
και αφρικανικές

Σχόλιο!!!!!!!!!!!::: Και μετά μας πείραξε που η Γερμανίδα η Μέρκελ μας .....πήγαινε....καρότσα!!

ΧΑΧΑΧΑ!!! για γέλια είμαστε!!!

Γιατί υποδουλώθηκε η χώρα.

Αυτά που δεν μας είπαν ποτέ: ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ – Γιατί υποδουλώθηκε η χώρα. Η μεγάλη μελέτη.

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Μαΐου 12, 2010

Δημοσιεύουμε σήμερα την συνοδευτική επιστολή της μελέτης με αποδέκτες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους αρχηγούς των κομμάτων και τους βουλευτές.

Η μελέτη έγινε με εθελοντική εργασία επιφανών επιστημόνων χωρίς κρατική ή κομματική αλληλεξάρτηση. Συμμετείχαν Έλλαδιτες και Έλληνες του εξωτερικού (ομογενείς).

Δείτε με απλά λόγια πως μία χώρα με μοναδικά πλεονεκτήματα κερδοφορίας, ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ (γιατί για κατάντια πρόκειται) ζημιογόνος και επαίτης. Τα στοιχεία δεν επιδέχονται αμφισβήτηση ιδιαίτερα όταν κάποιος μελετήσει τις αναλύσεις που οδηγούν σε κάθε συμπέρασμα. Πραγματικά χρειάστηκε προσπάθεια για να καταστραφεί η Ελληνική οικονομία και να υποδουλωθεί η Εθνική υπόσταση.

Όπως θα παρατηρήσετε, η αναφορά έχει γραφτεί με απλά λόγια, κατανοητά από όλους. Δεν ασχολείται με σκάνδαλα, δεν έχει κραυγές ή αφορισμούς. Μόνο στοιχεία και αυτονόητες διαπιστώσεις.

Εντοπίζει τις ακριβείς αιτίες του προβλήματος για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση. Όχι κλισέ τύπου “ο αυξημένος δημόσιος τομέας” ή “αυτοί που έφαγαν τα λεφτά”.

Με μία ανάγνωση θα έχετε στα χέρια σας τις διαπιστώσεις που όμως οδηγούν απ’ ευθείας στους ενόχους. Πίσω από κάθε συγκεντρωτική αναφορά κρύβονται συγκεκριμένες αποφάσεις, νομοσχέδια που έχουν Υπουργικές υπογραφές, υπογραφές δημοσίων λειτουργών και ημερομηνίες που ταυτοποιούν εύκολα τους υπευθύνους. Είναι εκατοντάδες.

Η ίδια ομάδα επεξεργάζεται και το τελικό κείμενο της “λύσης”, με απλές προτάσεις και άμεση εφαρμογή.

Δεν αντέξαμε στον πειρασμό να προσθέσουμε ορισμένα δικά μας σχόλια (σε παρενθέσεις ώστε να είναι ορατά). Συμφωνούμε απόλυτα με τα πορίσματα και τις επόμενες ημέρες θα αναλύσουμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν. Απέδειξαν ότι είναι Ζωντανοί. Απέδειξαν ότι υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν την πατρίδα πάνω από το τομάρι τους. Απέδειξαν ότι υπάρχουν Έλληνες που μπορούν να φέρουν την ελπίδα και τις τελικές λύσεις κάνοντας το θεωρητικό δεδομένο της “Νέας Μεταπολίτευσης” άμεσα εφαρμόσιμο.

Σήμερα όπως είπαμε δημοσιεύουμε ΜΟΝΟ την εισαγωγική, μα περιεκτική επιστολή.

Προς

Αξιότιμο Κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Αρχηγούς κομμάτων

Βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου

Κύριε Πρόεδρε,

Όλοι οι Έλληνες σήμερα και εσείς προσωπικά έχουμε ένα ερώτημα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Μια ομάδα αναλυτών με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος και του λογιστηρίου του κράτους αποφασίσαμε να δώσουμε μια απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα. Αποδεχόμαστε πλήρως την κριτική που θα ακουστεί ως προς την προσέγγιση και την ακρίβεια των αριθμών μας. Όποιος επιθυμεί να την αμφισβητήσει όμως ας το κάνει με στοιχεία. Σας εγγυόμαστε ότι κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει τα συμπεράσματα.

Η επιστολή άλλωστε κοινοποιείται και στους πολιτικούς αρχηγούς της σημερινής βουλής από σεβασμό στο δημοκρατικό πολίτευμα. Ας βάλουν τους αναλυτές τους να αντιπαραβάλλουν τα στοιχεία τους,( αυτά που δεν τόλμησαν ποτέ να φέρουν στο φως της δημοσιότητας για να προστατεύσουν τους υπαίτιους που δυστυχώς φαίνεται ότι αποτελούν τον πυλώνα του πολιτικού συστήματος και χρήζουν «προστασίας».)

(Δεν θα συμπεριλάβουμε τα «σκάνδαλα» αφού κάθε μία από τις αιτίες έχει πίσω της ακριβείς αποφάσεις με υπουργικές υπογραφές. Συγκεκριμένες υπογραφές που ταυτοποιούνται με πρόσωπα ανάλογα την ημερομηνία.) Όπως θα δείτε μεταφέρουμε τα συμπεράσματα σε απλή γλώσσα, χωρίς κραυγές και αφορισμούς αφού κύριος αποδέκτης είναι όχι το πολιτικό σύστημα αλλά οι Έλληνες πολίτες που έχουν συνηθίσει να ακούν «περίτεχνες αναφορές» γραμμένες από διάφορους «σοφούς».

Τέσσερεις είναι οι κυρίες αιτίες που οδήγησαν την Ελλάδα σ’ αυτό το σημείο με σειρά βαρύτητας.

1. η κακοδιαχείριση των συνταξιοδοτικών ταμείων

2 η κακοδιαχείριση του αναπτυξιακού πυλώνα της οικονομίας

3. η φοροδιαφυγή

4 η χρηματοδότηση των τραπεζών με €43 δισεκατομμύρια

Το σημερινό χρέος της Ελλάδος είναι €300 δισεκατομμύρια.

Η ανάλυση μας δείχνει ότι οι «επιχορηγήσεις» στα συνταξιοδοτικά ταμεία (εκτός των δημοσίων υπάλληλων ) από τον κρατικό προϋπολογισμό, από το 1998 μέχρι το 2009 είναι €104 δισεκατομμύρια.

Με απλά λόγια τα ταμεία που έπρεπε να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα από τις εισφορές των εργαζομένων

Η Ελληνική οικονομική κρίση έχει τις ρίζες στις …ΗΠΑ..!

Πέμπτη, 13 Μάιος 2010 01:05

Πώς έφτασε η Ελλάδα σ’ αυτό το σημείο; Οι Αμερικανοί αναρωτιούνται πως το χρέος μιας τόσο μικρής χώρας έχει τέτοια επίδραση στις αγορές. Υπάρχουν πολλές προφανείς απαντήσεις. Οι Έλληνες πολιτικοί αφέθηκαν στην Ευρωπαική Ένωση όταν υιοθέτησαν το ευρώ και μετά ήρθε η κατάρρευση. Υπάρχει και μια άλλη εξήγηση. Η Ελλάδα δεν έφτασε σ’ αυτό το σημείο από μόνη της. Οι ΗΠΑ ευθύνονται εξίσου με κάποιο τρόπο. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο Στάλιν έλεγχε όλη την ανατολική Ευρώπη. Η Αγγλία και οι ΗΠΑ έκαναν τα πάντα για να μην εξαπλωθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη και η πολιτική των ΗΠΑ ήταν « οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Σοβιετικό κουμουνισμό...για την δυτική Ευρώπη!»

Η οργάνωση της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών λειτούργησαν πέρα από τη δυτική Ευρώπη, ενάντια στους Σοβιετικούς. Οι ενέργειες της CIA ήταν αμφισβητούμενες και κατά περιόδους τραγικές. Στην Ελλάδα στα τέλη δεκαετίας του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70, μια δολοφονική στρατιωτική χούντα έπληξε την Ελλάδα με την υποστήριξη του λευκού οίκου.

Η δυτική Ευρώπη, και ειδικά η Ελλάδα, εξαναγκάστηκε σε αντάλλαγματα για να αποφύγει τον κομμουνισμό. Το σχέδιο Marshall έφερε τα χρήματα για την κατασκεύη

οδοποιίας, πολεμικών τζετ, όλα έρευσαν προς στην Αθήνα. Επίσης και τα πολιτικά κόμματα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών πήραν την Αμερικανική υποστήριξη αλλά μερικές φορές οι «σύμβουλοι» πήγαν να υποστηρίξουν τις συντηρητικές οδηγημένες κυβερνήσεις.

Σε τελευταία ανάλυση, ποιοι ήταν οι Αμερικάνοι τότε για να παρεισφρύσουν στις νέες δημοκρατικές κυβερνήσεις; Το μόνο που ένοιαζε τις ΗΠΑ ήταν ότι δεν θα χρειαζόταν να ανφέρονται στην Μόσχα. Έαν ο σοσιαλισμός στην δυτική Ευρώπη ήταν απαραίτητος για να νικηθεί ο ψυχρός πόλεμος οι Αμερικανοί δεν είχαν πρόβλημα.

Η συνέπειες από την «συμφωνία» ήταν ιδιαίτερα καταστροφικές για την Ελλάδα την δεκαετία του 80’. Ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν «τρομακτικός και ασταμάτητος» στα μάτια των ΗΠΑ.

Ήταν μέρος μιας δυναστείας -- ο πατέρας του είχε καθοδηγήσει επίσης την Ελλάδα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου λειτούργησε σαν μια καινούρια αρχή μετά από την χούντα. Είχε σπουδάσει οικονομικά στο πανεπιστήμιο της Μινεσότας, στο Χάρβαρντ, και στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Το πανελλήνιο σοσιαλιστικό Κίνημα, το ΠΑΣΟΚ, ήταν μαρξιστικής ιδεολογίας. Ο Παπανδρέου αύξησε τις εντάσεις πέρα από τη Κύπρο... κάνοντας και φιλικές χειρονομίες προς τη Μόσχα. Βέβαια το σημαντικό επίτευγμα του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ότι η Ελλάδα παρέμεινε στο ΝΑΤΟ επιτρέποντας σε Αμερικανικές βάσεις να παραμείνουν στο Ελληνικό και στην Κρήτη. Η ανακούφιση των ΗΠΑ ήταν τόσο μεγάλη όπου παράβλεψαν τις πολιτικές του πεποιθήσεις και την οικονομική διαχείρηση της Ελλάδας. Ετσι και αλλίως πόσο κακός μπορεί να είναι ένας οικονομολόγος από το Harvard;

Τελικά ήταν όντως «κακός». Ο Παπανδρέου πήρε έδαφος από την ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Έκανε μια επέκταση της κυβέρνησης τόσο ξαφνική που οι κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν σε 50 % του ΑΕΠ το 1990 από 30 %του ΑΕΠ το 1980. Δανείστηκε τόσο πολύ στην εποχή του, από το 1981 ως το 1993, όπου το κυβερνητικό χρέος ήταν κατά μέσο όρο 111 % του ΑΕΠ, στο τέλος της δεκαετίας του '70. Στα χρόνια του Παπανδρέου το χρέος αυξήθηκε, το ΑΕΠ επιβραδύνθηκε, και ο δείκτης ανεργίας τετραπλασιάστηκε. Ούτε οι μεταρρυθμίσεις στη εποχή μετά -Παπανδρέου δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν τη ζημιά...!

Το ίδιο περίπου συνέβη και με την Ιταλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο λευκός οίκος ώθησε επίσης έναν συνασπισμό των χριστιανοδημοκρατών και των σοσιαλιστών και πάλι, η ιδέα ήταν να υπερφαλλαγκιστεί η Μόσχα.

Όπως ο μελετητής Michael Ledeen αναφέρει, ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Arthur Schlesinger οδήγησε για αυτό που ήταν γνωστό ως «άνοιγμα στην αριστερά.» «Μια προοδευτική διοίκηση στην Ουάσιγκτον δεν πρέπει να είναι στη θέση της αποθάρρυνσης των προοδευτικών πολιτικών στη Ρώμη,» έγραφε ο Schlesinger.

Το μέγεθος των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σχετικά με τις ευρωπαϊκές οικονομίες συνέχισε να αυξάνεται.

Η μεγάλη αλλαγή ήταν αναπόφευκτη, και ίσως, και απαραίτητη. Μετά το 1989, οι παλαιοί πολεμιστές του ψυχρού πολέμου υποστήριξαν πώς όσο και οδυνηρό και αν ήταν η σοσιαλιστική δημοκρατία στη δυτική Ευρώπη πλήρωνε ακριβά το τίμημα. Η κεφαλαιοκρατία είχε κερδίσει. Τότε η «νίκη» δεν φαίνόταν τόσο πλήρης. Ίσως είναι καιρός να επανεξετάσουμε την σοσιαλιστική δημοκρατική πλεύρα της Ευρώπης. Η σοσιαλιστική δημοκρατία σταθεροποίησε τον κόσμο μιά φορά. Αλλά οι συνέπειές της τον αποσταθεροποιούν τώρα.

Απο το : http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-05-12-23-08-01-2010051223173/

Η Ελληνική κρίση....

Η ελληνική κρίση δεν αποδεικνύεται σωτήρια μόνο για τη Γερμανία αλλά και τη Γαλλία και για ολόκληρη την ευρωζώνη, με τα οικονομικά στοιχεία γι’ αυτήν να βελτιώνονται για 1η φορά από την αρχή της ύφεσης και όπως παραδέχτηκε η ίδια η υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, Christine Lagarde, χάρη στην Ελλάδα η Ευρώπη έγινε πιο ανταγωνιστική, χωρίς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να χρειαστεί να ζητήσουν από την ΕΚΤ να παρέμβει. Επιπροσθέτως, η Ελλάδα διασύρθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα και για τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου με υψηλό χρέος, ανοίγοντας το δρόμο για τη λήψη πολύ σκληρών μέτρων και αλλού, ώστε να εξασφαλιστούν απόλυτα τα συμφέροντα του έξυπνου χρήματος.

Έτσι, όσο η Ελλάδα βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο ζητώντας, χωρίς αποτέλεσμα, αλληλεγγύη και στήριξη από τους ευρωπαίους εταίρους της, αυτοί έβγαιναν κερδισμένοι από την κρίση της και δεν είναι καθόλου τυχαίο πρωτοσέλιδο μεγάλης γαλλικής εφημερίδας με τη σχετική συνέντευξη της Γαλλίδας υπουργού οικονομικών και τίτλο, ‘Ευχαριστούμε Ελλάδα’.

Τέλος, όσον αφορά στη συμφωνία για παροχή ‘διπλής βοήθειας’ που επετεύχθη την Πέμπτη, αυτή εξυπηρετεί, πρωτίστως, τα συμφέροντα της Γερμανίας και των τραπεζιτών του ΔΝΤ και δευτερευόντως τη Γαλλία και τα υπόλοιπα κράτη της ευρωζώνης αλλά σε καμία περίπτωση αυτά της Ελλάδας, η οποία μπαίνει σε μία νέα φάση οικονομικής υποδούλωσης.

Πάνος Παναγιώτου, διευθυντής ΕΚΤΑ,

από το : http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/l-r----a------2010032521450/

Η Ελλάδα χρειάζεται 75 δισ. ευρώ για «δίχτυ ασφαλείας», εκτιμά ο Economist

Κεφάλαια 75 δισ. ευρώ χρειάζεται η Ελλάδα ως «δίχτυ ασφαλείας» για την ομαλή αναχρηματοδότηση του χρέους της, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναλυτών του Economist, ποσό το οποίο απέχει πολύ από τα 25 δισ. ευρώ που φημολογείται ότι είναι το ύψος του «πακέτου στήριξης» ΕΕ-ΔΝΤ.

Σύμφωνα με τον Economist, το πακέτο στήριξης είναι μία «προσωρινή λύση» για την ελληνική οικονομία, καθώς θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να αποκατασταθούν τα δημόσια οικονομικά, «κάτι που σημαίνει ότι ένα πολύ μεγαλύτερο ταμείο διάσωσης θα χρειαστεί για να αποφευχθεί η παύση πληρωμών».

Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές του περιοδικού, με την παρέμβαση του ΔΝΤ η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα μεγάλο πρόβλημα: Η μείωση των κρατικών δαπανών που απαιτεί το Ταμείο οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση την οικονομία και καθιστά δυσκολότερη την αύξηση των δημοσίων εσόδων.

Έτσι, θα χρειαστούν και νέες περαιτέρω περικοπές στον προϋπολογισμό της χώρας.

Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αυξήσει το πρωτογενές ισοζύγιο του προϋπολογισμού (δηλαδή αυτό που δεν περιλαμβάνει τις πληρωμές τόκων) κατά 13,5% του ΑΕΠ για να καλύψει το χρέος της, γεγονός που θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη.

Η μείωση του ελλείματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ (στο 2,6% συγκεκριμένα), εκτιμάται ότι μπορεί να επιτευχθεί μέχρι το τέλος του 2014 (έναντι του 2013 που προβλέπει η ελληνική κυβέρνηση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας).

Το κόστος της εξυπηρέτησης του κρατικού χρέους (τόκοι) θα αυξηθεί από το 5% του ΑΕΠ στο 8,4% μέχρι το 2014, λόγω του υψηλότερου κόστους έκδοσης νέων ομολόγων και της αναχρηματοδότησης των παλαιότερων ομολόγων, ενώ μέχρι τότε το -ονομαστικό- ΑΕΠ υπολογίζεται ότι θα έχει μειωθεί κατά 5%.

Το κρατικό χρέος προβλέπεται ότι θα αυξηθεί έως το 2014 στο 152,5% του ΑΕΠ ή σε απόλυτα μεγέθη σε 344,2 δισ. ευρώ από 269,3 δισ. ευρώ στα τέλη του 2009.

Αναδημοσίευση : http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1120701&lngDtrID=251

Η Ελλάδα με τα ματια του Βρετανού ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ